Gepost op

One line a day

Een jaar of drie geleden zat er bij de Flow (mijn allerlievelingstijdschrift, ga ik ook nog eens een hele blogpost aan wijden) een “Klein geluk boekje”. Een schriftje met voor elke week drie vragen om eens over na te denken en aan plaats om elke dag op te schrijven waar je die dag dankbaar voor bent. Nu klinkt dat “dankbaar zijn” misschien een beetje zoals “God op onze blote knietjes bedanken voor alles wat hij ons gegeven heeft”, maar dat is allerminst zo bedoeld. Interpreteer het gerust als “dingen waar ik vandaag blij van werd”.

Een greep uit de vragen die je elke week kreeg, voor als je inspiratie zoekt voor je eigen One line a day-project:

  • Dit geluk was er al toen ik vanmorgen wakker werd.
  • Mensen die ik de laatste tijd heb kunnen helpen.
  • Dit was het fijnste aan mijn laatste vakantie.
  • Dit deed ik deze week helemaal voor mezelf.
  • Dit uur had ik niet beter kunnen besteden.
  • Dit vond ik de afgelopen week leuk om te horen.
  • Hier ben ik trots op.

Ik zat op dat moment niet zo heel lekker in mijn vel en ik dacht dat ik vaak niet zou weten wat schrijven, maar ik wilde het toch proberen. Een half jaar lang, zoveel blaadjes zaten er in het boekje, schreef ik elke dag één of twee dingetjes op die mij die dag blij gemaakt hadden. En als er iets is dat ik in dat half jaar geleerd heb, dan is het dat er echt elke dag wel iets is waar je blij van wordt. Soms heel klein en op van die echte, bleh-ik-heb-geen-goesting-wat-een-verdomde-baaldag-dagen is het soms even zoeken, maar er is echt wel altijd iets om op te schrijven.

Nu moet ik toegeven dat ik nog geen gigantisch groot ongeluk in mijn leven heb meegemaakt. En ik vraag me soms af of ik op de dag dat ze mij het ergst denkbare nieuws komen vertellen, toch nog in staat zou zijn om iets zinnigs op te schrijven. En misschien is op zo’n dag de term “dankbaar” wel beter op zijn plaats dan “blij”. Maar ik hou mezelf dan voor dat er echt elke dag wel iets is om dankbaar voor te zijn…

Toen het boekje uit de Flow helemaal volgeschreven was, en ik helemaal overtuigd was van het feit dat je elke dag iets positiefs kan schrijven over die dag en het nut van dat dan ook te doen, moest ik op zoek naar een vervangboekje. En ik wilde niet zomaar een schriftje, het moest dan ook een mooi notitieboek zijn. En eentje met 365 bladzijden om een heel jaar mee toe te komen. Na lang zoeken, vond ik dit: “One line a day: a five-year memory book”. Een mooi boekje met een oud-turquoizen kaft, gouden letters en gouden pagina-randjes. En voor elk van de 366 (ook schrikkeljaren doen mee) dagen van het jaar één blaadje met plaats voor vijf korte stukjes. De opzet is simpel: open het boekje op de datum van vandaag, vul het jaartal in op de eerste regel en schrijf! Doe dat elke dag, vijf jaar lang en klaar! Ik ben nu 2,5 jaar bezig (en daarvoor een half jaar met het “Klein geluk boekje” uit de Flow) en ik vind het nog elke dag leuk om te doen.

Doordat je elk jaar op dezelfde dag op hetzelfde blaadje schrijft, lees je ook telkens wat je de voorbije jaren schreef. En dat is fijn en soms heel verrassend. Zo begon ik op 1 september 2016 vol goede moed en met heel veel goesting aan al mijn nieuwe uitdagingen: de eerste dag als halftijds medewerker van Bazarts vzw, mijn eerste dag ook als freelance lesgever en dat dan nog aangevuld met de webshop die ik een klein jaar daarvoor was gestart. En toen las ik ‘s avonds wat ik exact twee jaar eerder in mijn One line a day-boekje had geschreven…

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *